Unangenehmes auf angenehme Weise sagen. Ein Ratgeber für alle Praktiker, die öfters Nein sagen müssen

Opis dokumentu

Unangenehmes auf angenehme Weise sagen (Getynga, 1939) - poradnik z zakresu psychologii życia codziennego i komunikacji, przeznaczony dla praktyków, którzy mają problem z odmawianiem i chcą nauczyć się przekazywać trudne komunikaty (w tym asertywne „nie”) w sposób taktowny i nie naruszający relacji, którego autorem jest Gustav Adolf Bischoff. Opracowanie nie opiera się na skomplikowanych wzorach psychologicznych, jakie znamy z dzisiejszych podręczników biznesowych. To praktyczna, przedwojenna sztuka dyplomacji użytkowej, której głównym celem było odmawianie klientom, petentom lub współpracownikom w taki sposób, aby nie wywołać w nich poczucia urazy, złości czy upokorzenia. Metodyka publikacji opiera się na kilku kluczowych filarach konstruktywnego odmawiania. Autor radzi, aby tam, gdzie to możliwe, eliminować bezwzględne słowo „nie” na początku zdania. Twarde odmowy automatycznie budzą opór psychologiczny. Zamiast tego zaleca zwroty, które najpierw budują płaszczyznę porozumienia, np. „Chętnie bym pomógł, jednak obecne okoliczności...” lub „Państwa propozycja jest bardzo interesująca, ale ze względu na...”. Bischoff podkreśla, że odmowa nigdy nie może sprawiać wrażenia niechęci osobistej. Metodyka nakazuje przesunięcie ciężaru decyzji na czynniki zewnętrzne, takie jak np. obiektywne przepisy lub procedury firmy, wcześniej podjęte zobowiązania czy brak fizycznych zasobów lub czasu (niezależny od dobrej woli mówiącego). Dzięki temu rozmówca nie czuje się odrzucony jako człowiek, lecz rozumie logiczne przeszkody. Przed zakomunikowaniem złej wiadomości należy „zamortyzować” uderzenie. Praktyk powinien najpierw docenić intencje, wysiłek lub sam pomysł drugiej strony (np. „To świetna inicjatywa...”, „Bardzo doceniam, że zwrócił się Pan z tym do mnie...”), a dopiero potem przejść do argumentacji, dlaczego realizacja jest niemożliwa. Zamiast zostawiać rozmówcę z niczym, metodyka Bischoffa sugeruje zakończenie rozmowy akcentem pozytywnym. Może to być wskazanie innego rozwiązania (np. „Nie mogę zrobić tego dzisiaj, ale najwcześniej w przyszły wtorek”) czy przekierowanie do odpowiedniego źródła (np. „Ja nie jestem w stanie pomóc, ale polecam skontaktować się z...”. Dokładne daty narodzin i śmierci Gustava Adolfa Bischoffa nie zachowały się w publicznych bazach biograficznych. W oficjalnych niemieckich rejestrach bibliograficznych (takich jak Deutsche Nationalbibliothek) oraz w katalogach archiwalnych występuje on wyłącznie jako autor działający w konkretnym przedziale czasowym, bez przypisanych stałych ram życiowych. Jako autor i ekspert od reklamy okresu międzywojennego, nie doczekał się on rozbudowanego profilu biograficznego w głównych źródłach, przez co szczegóły z jego życia prywatnego (w tym dokładne lata życia) pozostają nieznane. Z dokumentów wydawniczych, korespondencji oraz archiwów prasowych wiadomo, że aktywnie działał i publikował od lat 20. do lat 40. XX wieku. O tym, że przeżył II wojnę światową,  świadczyć może jego druga głośna książka „Erst denken - dann schreiben”, która ukazała się drukiem w 1947 roku. Szacuje się, że urodził się na przełomie XIX i XX wieku, a zmarł w drugiej połowie XX wieku.