Stufen des Lebens (Stuttgart, Berlin, 1929) - autobiografia niemieckiego architekta, urbanisty i reformatora Fritza Schumachera (1869-1947), wydana w 1935 roku. Książka opisuje jego życie, karierę, rozwój myśli architektonicznej, refleksje nad rozwojem zawodowym a także przemyślenia na temat architektury, sztuki oraz planowania miast w Niemczech w pierwszej połowie XX wieku. Autor opisuje swoje dorastanie w Bremie oraz w kolumbijskiej Bogocie i Nowym Jorku, gdzie jego ojciec pełnił funkcję dyplomaty. Przedstawia studia architektoniczne w Monachium oraz Berlinie, a także pierwsze inspiracje artystyczne i podróże studyjne. Opisuje czas spędzony jako profesor na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie. Prezentuje proces zakładania Deutscher Werkbund (Niemieckiego Związku Twórczego), który łączył sztukę z przemysłem oraz walkę o odnowę rzemiosła i odejście od historyzmu w architekturze. Niezwykle szczegółowo opisuje swoją pracę jako dyrektora budowlanego (Oberbaudirektor) w Hamburgu, w latach 1909-1933. Przedstawia kulisy projektowania kultowych budynków z ciemnej cegły klinkierowej oraz całościowych planów urbanistycznych rozbudowy metropolii. Schumacher zaprojektował w tym regionie około 90 budynków użyteczności publicznej, szkoły, urzędy oraz osiedla mieszkaniowe (w tym znaną Fritz-Schumacher-Siedlung). Opisuje wreszcie swój pobyt w Kolonii na początku lat 20. XX wieku, gdzie na zaproszenie Konrada Adenauera przekształcał dawne fortyfikacje w pas zieleni miejskiej (Grüngürtel). Wspomnienia zamyka refleksjami nad przymusową emeryturą po dojściu narodowych socjalistów do władzy w 1933 roku. Schumacher został zapamiętany jako reformator, który łączył tradycję z nowoczesnością, integrując funkcje użytkowe budynków z miejską kulturą i sztuką, trwale definiując m.in. tożsamość architektoniczną Hamburga oraz propagator „zieleni społecznej” w urbanistyce - wprowadzał do miast ogrody, parki i tereny rekreacyjne dostępne dla wszystkich mieszkańców.