„Moralische und politische Versuche, als dessen vermischter Schriften” to czwarta i ostatnia część niemieckiego tłumaczenia esejów filozoficzno-społeczno-politycznych filozofa Davida Hume’a (1711-1776). Zawarte w tomie eseje poświęcone są zagadnieniom politycznym (min. wolność prasy, rola i zadania parlamentu, partie polityczne), historycznym (min. historia monarchii brytyjskiej, uczenie się z historii) oraz społecznym (min. miłość a/i małżeństwo, poligamia, przesądy). Szkocki myśliciel uważał, że ludzki rozum nie jest w stanie pokierować nami w dobrym lub złym postępowaniu. Decyzje moralne nie opierają się na czystej logice, lecz na naszych uczuciach, takich jak empatia, współczucie i pragnienie harmonijnego współistnienia w społeczeństwie. Autor zwrócił uwagę, że nigdy nie można logicznie wyprowadzić obowiązku moralnego („powinno być”) z samych faktów („jest”) bez uprzedniego zdefiniowania wartości lub celów. W przeciwieństwie do francuskich i niemieckich racjonalistów, Hume nie stawiał rozumu na pierwszym miejscu, lecz na podstawie swoich obserwacji doszedł do wniosku, że prawdziwą siłą napędową naszych działań są doznania zmysłowe, które kształtują naszą indywidualną rzeczywistość.

[nbsp]