Mein Leben

Typ: Książka Rok publikacji: 1926 Miejsce publikacji: Berlin,Leipzig Autor:
  • Schäfer, Johann Heinrich Dietrich
  • 1926
Illustracje: 1 Strony: [ 2 ]; 243; [ 5 ] Sygnatura: KD.16198 biblioteka cyfrowa link Języki: ger Hasła kluczowe:
  • Literatura niemiecka - XX w.
  • Literatura biograficzna
  • Literatura wspomnieniowa
  • Autobiografia
  • Schäfer, Johann Heinrich Dietrich - autobiografia
  • Schäfer, Johann Heinrich Dietrich (1845-1929)
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 04.08.2026

Opis dokumentu

Mein Leben (Berlin, Lipsk; 1926) - autobiografia niemieckiego historyka i publicysty politycznego Johanna Heinricha Dietricha Schäfera (1845–1929). Książka opisuje jego drogę życiową - od trudnego dzieciństwa w Bremie, przez naukę i karierę naukową, aż po działalność akademicką i polityczną. Dietrich Schäfer urodził się 16 maja 1845 roku w Bremie jako syn robotnika portowego. Imiona Johann Heinrich Dietrich otrzymał po ojcu i dziadkach. Jego rodzina żyła w skrajnym ubóstwie. Bardzo wcześnie stracił oboje rodziców, przez co wychowywał się w miejskim przytułku dla sierot. Mimo trudnego startu, dzięki ogromnemu uporowi i pomocy darczyńców zdołał ukończyć prestiżowe gimnazjum w Bremie. Studiował historię na uniwersytetach w Getyndze i Lipsku, co otworzyło mu drzwi do kariery profesorskiej. Pracował jako profesor historii na uniwersytetach w Jenie, Wrocławiu, Tybindzie, Heidelbergu i Berlinie. Specjalizował się w historii średniowiecza oraz dziejach Ligi Hanzeatyckiej. Prezentował poglądy wielkoniemieckie i konserwatywne. Był jednym z najbardziej radykalnych nacjonalistycznych historyków swoich czasów, który swoją pracę naukową postrzegał  jako misję polityczną. Przejął poglądy od swojego mistrza, Heinricha von Treitschkego. Głosił m.in. pseudonaukową wyższość „rasy germańskiej”. Charakteryzował się silnymi uprzedzeniami antysemickimi. W 1908 roku z powodów rasowych i politycznych zablokował nominację profesorską dla wybitnego socjologa Georga Simmela na uniwersytecie w Heidelbergu. Był założycielem i prominentnym członkiem Alldeutscher Verband (Związku Wszechniemieckiego). Angażował się w propagandę na rzecz rozbudowy niemieckiej floty wojennej i polityki kolonialnej (zyskał przez to przydomek „Flottenschäfer”). Podczas I wojny światowej żądał masowych aneksji terytorialnych na wschodzie i zachodzie Europy. Po upadku cesarstwa nie zaakceptował republiki i przewodził nacjonalistycznym organizacjom młodzieżowym. Z tego powodu nazistowscy narodowi socjaliści traktowali go później jako jednego ze swoich ideowych prekursorów. Zmarł 12 stycznia 1929 roku w Steglitz (Berlin).