Esperanto. Eine Kulturforderung und ihre Erfüllung

Opis dokumentu

Esperanto. Eine Kulturforderung und ihre Erfüllung (Lipsk, 1914) - publikacja napisana przez niemieckiego pedagoga, filologa i zasłużonego esperantystę, który w latach 1901-1920 pełnił funkcję dyrektora szkoły realnej w Riesa profesora Gustava Hermanna Göhla (1859-1931), wydana z ramienia Niemieckiego Akademickiego Związku Esperantystów (Deutsch-Akademischer Esperantobund). Książka porusza tematykę potrzeby wprowadzenia międzynarodowego języka pomocniczego esperanto jako wymogu rozwoju współczesnej kultury i nauki oraz wyjaśnia, w jaki sposób język ten realizuje to zadanie w praktyce. Autor argumentuje, że rozwój globalnej gospodarki, turystyki, nauki oraz wymiany kulturalnej w Europie i na świecie sprawia, że bariera językowa staje się poważną przeszkodą w zbliżeniu narodów. Wskazuje, że wspólny, neutralny język pomocniczy przestał być jedynie marzeniem, a stał się palącą potrzebą kulturową i społeczną. Wykazuje, że żaden z narodowych języków nie może pełnić funkcji powszechnego mostu, ponieważ faworyzowałby jeden naród kosztem innych. Rozwiązaniem jest sztuczny, neutralny system. Podkreśla, że kultura esperanta opiera się na idei tolerancji, pokoju i neutralności, eliminując dominację kulturowo-językową jednego narodu nad innym. Książka przedstawia, w jaki sposób konstrukcja gramatyczna oraz dotychczasowy (do 1914 roku) rozwój esperanto dowodzą, że język ten idealnie nadaje się do roli powszechnego, elastycznego i łatwego do nauki narzędzia  porozumiewania się ponad podziałami narodowymi. Göhl akcentuje korzyści płynące z zastosowania esperanto w nauce, handlu międzynarodowym i szkolnictwie wyższym oraz w budowaniu pokojowych relacji między państwami, czemu patronował środowiskowy ruch akademicki.