Opublikowana w 1776 roku praca Karla Christiana von Langsdorfa (1757-1834), matematyka i fizyka, profesora na unwersytetach w Erlangen, Wilnie i Heidelbergu, to objaśniający i pogłębiony komentarz do dzieła getyńskiego matematyka Abrahama Gotthelfa Kästnera (1719 – 1800) „Anfangsgründe der Analysis endlicher Grössen” z roku 1760. Ponieważ prace matematyczne Kästnera były często bardzo zwięzłe i sformułowane teoretycznie, Langsdorf napisał szczegółowe „Wyjaśnienia…”, dzięki którym abstrakcyjne koncepcje miały stać się bardziej przystępne i użyteczne dla studentów, praktyków i inżynierów. Von Langsdorf przedstawia i komentuje zagadnienia teorii równań (objaśniając szczegółowe metody obliczeniowe rozwiązywania równań algebraicznych wyższego stopnia i układów równań liniowych), szeregi i ciągi, logarytmy i wielkości wykładnicze oraz podstawy rachunku prawdopodobieństwa i permutacji. Praca Langsdorfa obejmuje analizę metodą wielkości skończonych w przeciwieństwie do rachunku różniczkowego i całkowego lub analizy wielkości nieskończonych.