„Anfangsgründe der Chemie” to niemiecki podręcznik do chemii, opublikowany w 1775 roku przez przyrodoznawcę Johanna Christiana Polycarpa Erxlebena (1744-1800), profesora fizyki i weterynarii na Uniwersytecie w Getyndze. Dzieło Erxlebena jest uważane za jeden z pierwszych systematycznych podręczników uniwersyteckich do chemii w krajach niemieckojęzycznych, który znacząco wpłynął na edukację akademicką na niemieckich uniwersytetach. Praca powstała w okresie przejściowym w naukach przyrodniczych, na krótko przed ugruntowaniem się nowoczesnej chemii (dzięki przełomowym odkryciom Antoine Lavoisier’a i Michaiła Łomonosowa obalającym teorię flogistonu, której zwolennikiem Erxleben był aż do swojej przedwczesnej śmierci). Po śmierci Erxlebena dzieło kontynuowali inni uczeni. Szczególnie znane jest wydanie z 1784 roku, rozszerzone i opublikowane przez chemika Johanna Christiana Wiegleba (1732-1800) opatrzone nowymi uzupełnieniami.